Klokken tikken er niet, tijd heeft even pauze, daar waar er geen grens is tussen fantasie en werkelijkheid. Waar je komt als je het paadje naast de waterval ontdekt en daar durft binnen te gaan. Die plek die je later achterlaat met herinneringen die enkel van jou zijn, en van niemand anders. Daar waar alles mag, waar alles kan. Waar je alles vragen mag, alles doen mag, alles verlangen mag. Daar waar geen grenzen zijn.
Daar waar de weg terug net zo simpel is als de weg erheen. Een keuze, een stap, een klein vleugje durf, meer niet. Waar verlangen de sleutel is om binnen te komen. En zalige voldoening die om later de magie weer voor even achter te laten.
Wandelend over een groenovergoten paadje in een stil jong bos, badend in duizenden zonnestralen die ons tussen frisse blaadjes door weten te vinden, lopen we samen tot aan een half-open plek. Hand in hand als een verliefd koppeltje, tot daar waar een lieflijk klein wit prieeltje stilletjes op ons wacht. Een mooi houten bouwseltje. Klein weliswaar, maar toch net groot genoeg voor twee. Met een prachtige oversized, romantische schommelbank erin. Een mooie brede, ruim genoeg voor twee, gevuld met een vachtje, wat dekens en minstens een dozijn mooie kussens in perfecte pasteltinten die horen bij een lentedag als vandaag.
Dromerige blues, plots zacht startend van overal om ons, neemt ons in z’n warme omarming zodra we het magische plekje binnen stappen.
We hebben geen keus meer, we moeten wel dansen nu, elke vezel in onze lichamen eist dat we toegeven aan de zalige overgave. Dat we zonder denken opgaan in de prachtige muziek en niets anders meer doen dan samen de muziek te voelen, dan elkaar voelen en een te worden in elkaars lichamen.
Zulke muziek zou me uren mogen ontvoeren, weet je. Niets meer doen, niets meer denken, geen zorgen meer die plagen, geen stressjes. Enkel maar die warmte van de muziek, de loomheid voelen aan alles, en elkaar zo heerlijk dichtbij hebben. Enkel wij twee en niemand anders op deze plek. Niemand die ons ziet.
Je lichaam voelt zo heerlijk zacht tegen het mijne als je met je ogen glinsterend bij me komt staan. Ik zou je in onze omhelzing gewoon in me willen trekken als dat kon. Ik zou willen versmelten met je tot ik elke cel van je prachtige kleine wezentje kon voelen. Een worden met je terwijl we onze ogen sluiten en zalig dansen terwijl niemand ons hier op onze geheime plek ziet.
Een arm van mij, zo strak als we willen, om je prachtige kleine lichaam heen. De andere, hand in hand, zo dicht we kunnen, genesteld tussen ons in. Een arm die ons verbindt, de andere die het zalige gesprek start.
Totaal geen afstand meer. Je hoofd tegen mijn borst, mijn gezicht in je mooie haren, zacht samen luisterend naar de rustige rokerige stem die zo heerlijk in de muziek klinkt, naar al de instrumenten die samen hun kant van het verhaal vertellen. Zacht samen bewegend in een roes van rust, heerlijk dronken van de pracht van het bos, het licht, al de geluiden en ons.
Voel je echt aan zoals ik over je fantaseer? Is je huid echt zo teder zacht, als ik ze langzaam streel? Als mijn vingers zacht over je wangen glijden, als ze je ondeugend hals in gaan en ze zich onder je haren in je nekje nestelen? Als ze daar zacht even blijven, enkel maar omdat ik daar wil zijn.
Hoe zou je adem zijn, je blik in je ogen, als ik mijn vingers zo zacht zou laten dwalen? Zou je ‘eindelijk’ denken? Zou je al zo lang verlangd hebben naar dit moment? Jij en ik, huid op huid. ‘Eindelijk ga ik mijn vragen beantwoord krijgen!’
Hoe zou het voelen als hij me streelt? Is hij teder, is hij lief, neemt hij rustig en kalm de tijd? Als een heer, als een echte gentleman? Als iemand die de tijd neemt en de rust zelf is. Op deze plek waar tijd niet bestaat.
Zou ik dat wel willen? Van hem? Zou ik mijn geduld kunnen bewaren na die lange tijd van geheim, verborgen verlangen? Of zou ik bezwijken? Zou ik als een wild dier ontembaar hongeren naar brute, pure, ongeremde verslinding door deze heerlijke man? Die zachte man die ik als vriend ken. Die romantische lover zoals ik in zijn eigen verhalen las. Dat geheime beest wat ik steeds in zijn ogen zie. Wat hij mij laat zien als hij bij mij is.
Dat dierlijke, die rauwe oergevoelens die ik ook zo verstopt houd, heeft hij die wel in zich? Heb ik die eigenlijk zelf ook wel? Zou mijn geduld verdwijnen als duisternis voor de zon, zouden we elkaar zo zalig, zo bruut vernielen? Zouden we matchen?
Zou het zo voor me aanvoelen als we eindelijk toe zouden geven aan elkaar? Alsof er eindelijk licht in m’n dromen binnen mag?
Achter de waterval.
Eindelijk ga ik weten hoe je lippen voelen als ik ze dan eindelijk zacht even met een vinger streel. Geduldig, traag, verkennend langzaam over die heerlijke zachte delen van je lichaam gaan, trage seconden spelen met een vinger terwijl ons ademen steeds verder verandert in pure lust. Totdat ik die ene vinger zacht opzij schuif als mijn mond de jouwe komt zoeken. Als onze grens gaat breken, beginnend met onze lippen eerst. Eindelijk ga ik ze proeven, je heerlijke mond, je mooie glimlach. Eindelijk ga ik jou proeven, als we beiden onze ogen sluiten.
Je geur, je heerlijke eigen geurtje, jouw lichaam zonder parfum, zo natuurlijk, echt. Zo verfijnd. Al mijn zintuigen slaan op hol op dat eerste moment, in die ene seconde van de allereerste zoen.
Mijn lippen voelen eindelijk de jouwe, mijn mond ontdekt de jouwe, mijn tong de jouwe. Onze eerste zoen is vol vuur, vol passie die op barsten staat, maar toch in rustige tederheid verpakt. We moeten wel. We willen beiden dat dit lang duurt, dat dit moment in ons geheugen brandt, seconde voor seconde.
Heerlijke is die verkenning. Mijn handen nemen teder je lichaam, je heerlijk kleine lijfje, strak tegen me aan. Ik trek je bij me, ik voel je, ik til je bijna van de vloer maar doe dat niet.
Ik hoor niets anders meer dan onze adem, onze hartslagen. Volledig in sync, totaal op hol geslagen, wild, verlangend. … Nu enkel wij nog. Want wij staan daar nog stilletjes. Enkel in die zalige omhelzing, nagenietend van onze eerste kus.
‘Ik wil meer’, denk je misschien na die eerste.
Hier achter de waterval mag alles toch?
…
‘Ik wil dat hij me neemt.’
Ik laat mijn vingers zacht strelen over je kleding, over je rug. Benieuwd of het dit is wat je nu wil.
Zacht over de dunne stof van je mooie strakke blouse. Dat duivelse kledingstuk dat me al de hele tijd zo brutaal aan het uitdagen is. Dat je smalle rug, je mooie borstjes zo mooi voor me verbergt en tegelijk ook zo uitdagend aan me laat zien. Strakke, mooie kleine rondingen, verstopt, lokkend naar mij. Vrouwelijke perfectie.
Ik streel over je slanke armen. Omlaag vanaf je schouders, over je onderarmen, over je polsen, tot op de zalige huid van je kleine handen. En blijf daar heerlijk even met mijn vingertoppen spelen. Terwijl we strak onze blikken in elkaar verstrengelen, terwijl we samen weten dat we dit avontuur nu willen, dat we nu alles willen waar we al zo lang naar verlangen.
Mijn weg terug omhoog is net zo braaf. Ik streel je hals, kriebel je nek teder, totdat je je hoofd zacht kantelt en je een stille zucht van zalige overgave zacht aan me laat horen. Je geeft in aan ons avontuur, ik zie het aan je, je krijgt kippenvel. Ik waag me over je pure huid, beginnend op je slanke sleutelbenen, gedurfd, langzaam, heel erg langzaam, voorzichtig maar gericht, traag je zachte decolleté in. Je lichaam daagt me uit, ik geef eraan in, ik kan gewoon niet anders.
Stout, bijna per abuis, glijd mijn vinger over de zachte plek van een zalig klein sleutelbeen en gaat die door naar omlaag. Gedurfd raak ik even de zachte rand van een borstje aan. Totdat mijn stuntelende vingers snel daarna het eerste knoopje van je blouse vinden. Durf ik verder te gaan? Zou ze dit van me willen? Met me?
‘Ik wil hem in me voelen. Nu!’
Een voor een los ik je kleine knoopjes, terwijl je me gespeeld verlegen aankijkt en je mijn handen in totale stilte voor je lijfje langs naar beneden volgt. Het laatste knoopje trek ik uit je mooie rokje omhoog, een beetje ruw van achter de strakke rand vandaan. De strakke rand van je mooie rokje, recht, prachtig geplooid, nog al zo’n perfect kledingstuk voor een princes als jij. Die rand waar het kleine ding, het laatste knoopje, zich even durfde te verzetten. Het wil ons vertragen, ons remmen in wat we willen doen, onze stoute ontdekking. Maar we geven het geen kans. Een voorproefje van wat zo komen gaat. Ontbrandende lust, weigerende kleding, intensiteit die hoorbaar zal zijn in het hele bos.
‘Oh damn.’
Een onverwacht verlangen naar haast neemt me plots in zijn grip en valt net zo over jou. Ik weet het zeker, ik hoor het aan onze ademhaling, ik zie het in je mooie ogen. Ze stralen anders ineens.
Ze laten me eindelijk een ander stuk van je zien dan dat ik ooit gezien heb. De kleine introvert die altijd maar moet meegaan. De mooie stille die toch wel geniet van vriendschappen, van mensen, van feesten. Maar ook de kleine geheime. De ene die anders is, nu ze enkel met mij alleen is. Haar laatste maskertje valt. Voor nu is ze van mij. Nu even kan ze puur zijn. Volledig zichzelf. Los, vrij, zorgeloos, passioneel, … erotisch.
Zoveel mooier dan ik had durven dromen. Zacht wit, fijne stof met een speels randje, een frivool behaatje dat niets minder dan de perfecte keuze is voor dat fijne, tedere lichaam, toont zich eindelijk aan me als de delen van de blouse langzaam uiteen gaan.
Zacht voelt de mooie huid van je smalle middeltje, als ik mijn handen er langzaam overheen laat glijden, als ik je naakte rug nu ook mag voelen en ik je weer langzaam tegen me aan neem. Voor een tweede zoen. Voor een nieuwe waar lust en ongeduld al doorheen beginnen te schemeren. Misschien wel de laatste voordat we…..
“Oh schiet op jij.” …
Je kleine vingers nemen het wild over van je ongeduldige stem. Zo rap als ze de bovenste knoopjes van mijn favoriete overhemd verslinden. Gehaast hoe ze niet stoppen, doorgaan en gelijk mijn broek open maken. Mijn riem los, mijn knoopje open, de rits naar beneden. Mijn adem stokt. Ik verwachtte dat je je niet in zou houden, maar voel dan toch je handen rond mijn middel glijden. Op mijn naakte huid. Je wilde gelijkspel. Dat en dan weer geduld. Dan weer ademen en elkaar aankijken.
Jouw huid, mijn huid, twee blouses, dat behaatje. We weten dat we de weg ingeslagen zijn. Samen een stapje verder.
“Kom”, zeg je stilletje. “Kom, we gaan liggen.”
Om ons heen horen we de bomen zacht met hun blaadjes ritselen en zien we tientallen struiken vol schitterende witte bloemen ons een perfecte rust geven. Hier en daar spring vogeltje van takje naar takje en merken we dat het naar ons kijkt. Ze mag van me.
Samen zitten we neer, zacht onze lichamen heerlijk tegen elkaar geleund, op de rand van de schommelbank, op het mooie vachtje. Opnieuw streel ik zacht door je haren, voel ik hoe je je hand zachtjes op mijn been legt en verliezen we elkaar weer in zo’n zelfde heerlijke zoen als daarnet. Voor mij mag dit het zijn, dit is precies zo een moment dat me alles geeft waar ik zo hard naar verlangd heb. Rust, stilte, tederheid en iemand die naar me verlangt naast me. Zo voor de komende uren. Strelingen, aanrakingen, huid, dat is al waar ik van droom.
Maar mijn handen zijn te nieuwsgierig.
Beide in je nekje, zodat je hoofd steun aan ze vindt als onze monden opnieuw hun heerlijke spel spelen. Als ze samen zacht omlaag gaan. Over je huid, onder de stof van je blouse, over je kleine schouders. Traag naar beneden, tot je voelt hoe de zachte stof van je kledingstukje langzaam van je armen glijdt en op de bank achter je valt.
”Neem me.”
Zacht gefluisterd.
Je hand dwaalt.
Tussen onze lichamen.
Mijn hand verkent.
Het ritsje van je rokje, zo stil, schuift omlaag. Dat van mijn broek, door jouw kleine vingertjes, opent. Samen gaan we op verkenning.
“Hier mag alles”, zeg ik zachtjes.
”Hier staat de tijd stil”, zeg jij.
Samen draaien we ons de brede mooie schommelbank op. Zalig op het vachtje, gaan we liggen tussen de kussens en trekken we een van de zachte dekens lekker over ons heen.
Mijn hand, ongeduldig als die is, gaat al gelijk terug op verkenning, langzaam over je buik, stout direct tot op je slipje deze keer, tot daar waar mijn aanraking jouw ogen dicht doet gaan en je mond zich vanzelf wat opent. Je zachte vrouwelijkheid is zo warm, zo glad, zo’n eer om jou te mogen verkennen. Zo heerlijk hoe je ogen reageren op mijn kleine brutale aanraking.
Mijn hand in zijn broek, ongeduldig voorbij aan de brave stof, op naar de spannende, die zich nauwelijks nog verstopt voor me. Een aanraking, een streling, een voel, ik wil het weten, ik wil het nu weten. Oh, hij is al zo hard.
Oh, fuck. Mijn kleine zachte plekje, mijn tintelende ongeduldige clitje, oh, zo precies, weet deze man wel hoe gek hij me maakt?
Zijn lengte, in mijn hand nu, doorheen de stof van zijn slipje. Ik voel hem, ik houd hem vast, ik knijp, zal ik hem plagen? Met stof en al?
Oh haar hand, zo intens. Weet ze wel wat ze met me doet?
Haar billen, zo zacht, zo glad, zo klein als ik haar rokje langs haar benen omlaag trek tot op haar knieën. Enkel nog haar slipje, haar kleine behaatje. Zo mooi, zo petite, … zo voor mij.
Zijn benen, die zachte haartjes, die strakke sterkte, stoer, mooi. Als ik hem na doe en hem zijn broek tot op zijn knieën trek en daar voorbij. Oh, dat slipje. Die harde afdruk van zijn strakke mannelijkheid, zo mooi. Die heerlijke hitte, zo heet.
‘Ik wil die in me.’
Samen op het zachte vachtje, langzaam wiegend, achter de waterval in ons kleine geheime kamertje in het magische bos. De tijd zwijgt.
Geen seconde tikt als ik me zacht over je leg. Als ik je verblind met een zoen die ook mijzelf even duizelen doet. Als ik je doe zwijgen als nu mijn hand gedurfd je slipje in gaat.
Ik pak hem vast. Zijn mooie staaf, zijn erectie, zijn trotse mooie mannelijkheid, zijn harde lengte. Mijn arm, mijn hand, onder zijn lichaam als hij zich over me legt. Mijn grip klem op zijn warme pik, half op zijn gladde ballen. Oh, mag ik die proeven straks?
“Je bent zo glad, zo heerlijk nat”, is alles wat ik fluister. Mijn pik veert zich strakker, mijn lengte in haar hand, zo heerlijk geklemd. Ze is van mij.
Zacht verken ik zo teder als ik kan het geheimste, het kostbaarste geheim van je kleine mooie lichaam. Zachte glooiingen, dat kleine plekje, meer, dieper, even helemaal. Zacht speel ik met je, traag en geduldig. Zo genieten van elk van je reacties in alles wat ik wil. Kleine aanrakingen, niets snels, niets wilds. Alle tijd om je te laten voelen, je te laten ontspannen.
Alle tijd om samen te genieten.
Oh ja, hij heeft me. Ik voel zijn harde ding zo vreselijk strak staan, ik voel hem zo zalig pulsen, ik wil hem zo, ik wil alles. Die pik. Hij maakt me helemaal de zijne. De weke zijne die niet kan wachten tot hij me neemt.
Langzaam verdwijnt alle kleding van onze lichamen, blijft er niets meer tussen ons, raakt mijn huid de jouwe en jouw huid de mijne. Samen onder de zachte deken genieten van de pracht van natuur en zonlicht. Hier op onze geheime plek.
“Hij is zo heet”, zeg je fluisterend in mijn oor, als we in stilte genieten en mijn mannelijkheid tegen je heup aan ligt. Lichamen tegen elkaar, jouw borsten zacht voor mij. “Jij bent heerlijk”, antwoord ik en trek je wat dichter tegen me aan.
Samen zo een uur liggen, niets zeggen en enkel elkaars ademhaling voelen, elkaars warmte, pure lichamen en niets meer. Hier zou het kunnen, de buitenwereld wacht en laat ons met rust in onze kleine bubbel.
Zacht glijdt mijn hand over je middel, over je perfecte slankheid, omlaag totdat je kleine billen smelten in mijn zachte grip. Mijn aanraking doet je ogen glinsteren. Omhoog, over de zijkant van je ribben, net over de zachte zijkant van een borstje. Ongeduldig. Je bijt wat op je lip.
Ongeduld dat ik ook aan jou voel, als je net zo start op mijn middel, als je mijn billen even verkent, stevig maar met kriebelhaartjes, en dan tussen onze lichamen op zoek gaat naar iets. Op zoek naar mijn hete aanwezigheid, die ongeduldig blijft verlangen naar je aandacht. Kleine impulsieve, stoute pulsjes, die je buik van hem voelt.
Alles gaat zo heerlijk vanzelf als we elkaar voelen. Jouw hand vindt mij, ik vind jou. Niets gaat gestunteld, samen zijn we in rust. Beiden voelen we elkaars gemak, elkaars vertrouwen, comfortabel in volledige naaktheid, in stilte in dit kleine paradijs. Jouw grip op me is zo voorzichtig, direct maar niet strak. Mijn vingers zacht op je lipjes, net aanrakend, niet meer dan dat, geduldig wachtend op je reactie.
Je ogen sluiten zich even, als mijn vingers je zo verkennen. Als ik de zachtheid van je kleine vrouwelijkheid voel en als ik me even daarna toch voorzichtig tussen je zachte vormen laat glijden en voel hoe je lijfje zich voor ons momentje hier klaar heeft maakt.
“Je ben al zo nat”, fluister ik zacht, als ik mijn moed beloond voel en hoor hoe je je adem even inhoudt als je mijn beroering beleeft.
Zacht laat je me even spelen, concentreer je je op mijn nieuwe aanraking, mijn vingertopjes op je meest intieme plekje, zonder de stof van je slipje en voel ik enkel je stille, heerlijk vaste grip op me. “Eerst jij.”
Slechts een zachte hint, een zachte duw van mijn lichaam tegen het jouwe, draait je wat meer op je rug, maakt het jou duidelijk wat mijn wens nu is, mijn zachte bevel.
Ik voel je instemming als je je benen zonder woorden gebiedt mij meer toegang tot je meest intieme plekje te geven. Ik zie het als je je borstje vastneemt en zacht je vingertoppen op je kleine wachtende tepeltje legt. Totaal wachtend op wat ik nu ga doen.
Ik draai me en duw mijn lichaam zacht iets dichter tegen je aan. Mijn borst voelt je borstje, mijn erectie verhit je middel terwijl ik mijn mond teder in je slanke hals druk. Zacht zoenend, miniem ritmisch zacht erbij duwend met mijn onderlichaam, laat ik mijn hand spelen.
Je lipjes wijken gewillig als ik mijn vingers langzaam tussen ze door laat glijden. Naar omlaag tot waar ik de kleine toegang tot je lichaam zo strak voel. Je nauwe kutje, heerlijk warm, duivels nat, zacht steeds even een klein beetje samentrekkend in een ander ritme dan je adem, neemt mijn vingers vast als ze zacht even bij je binnendringen. De kleine rilling van je heerlijke lijfje die ik dan gelijk merk is zo goed voelbaar voor me, dat het voor me voelt als een beloning vooraf voor wat ik nu pas ga beginnen.
Voorzichtig verken ik je meest tedere plekje. Zacht krom in mijn vingers en strek ik ze, heel even. Een enkele keer maar. Je adem stokt.
Ik herhaal me, zachtjes en voorzichtig. Je lijfje reageert zo heerlijk op me. De mooie klank van je heerlijke stemmetje hoor ik terug in zachte kreuntjes die langzaam beginnen. Elke trage kromming, je plekje daar aan de binnenkant steeds weer rakend, steeds iets intenser, iets strakker en toch blijvend langzaam, blijvend zacht, je geeft je aan me.
Je hand verslapt z’n aandacht voor je tepeltje, glijdt naar je onderbuik, je trekt je huid daar strakker voor me.
“Mijn clitje ..”, fluister je zachtjes.
“Geduld”, fluister ik je terug als de glimlach op mijn gezicht even heeft mogen laten zien dat je kleine smeking mij zo heerlijk klonk, en stop dan mijn vingers. Ik was niet anders van plan dan juist dat.
Dat laatste momentje, die verliezende grip van je kleine vrouwelijkheid als mijn vingers je verlaten, zo spannend. Opnieuw een momentje dat je adem weer even stokt en dan weer je stilte. Je afwachting naar wat je nu gaat voelen.
Heerlijk glad zijn mijn vingers geworden, door wat ze vonden in je kleine lichaam. Je heerlijke nat, gemaakt voor ons spel, perfect voor de kleine reis naar boven. Het kleine stukje van je kutje, tussen je lippen door, tot aan dat meest gevoelige kleine plekje van je.
Je knijpt je ogen nog wat strakker, opent je mondje nog wat verder, als je m’n eerste aanraking daar dan eindelijk voelt.
“Oh ja”, hoor ik je fluisteren in een zalige zucht, als ik mijn vingers zachtjes begin te laten spelen. Ik verken je, ik onderzoek je, zo traag als ik kan. Kleine bewegingen, ontdekken hoe je lichaam daar is, uitvinden wat je fijn vindt, wat je doet genieten, ik neem mijn tijd.
Ik voel je lijfje steeds verder ontspannen in mijn dichte omhelzing. Je hoofd rust stilletjes op mijn arm, je borstje ligt zacht onder mijn borst gedrukt, mijn hete geslacht gloeit onvermoeibaar tegen je middel en je houdt je ogen gesloten. Samen voelen we de rust van de mooie plaats, van de mooie natuur om ons heen die ons beschermt, die ons alle tijd schenkt.
Je tilt je been op en legt het zacht over de mijne, je spreidt je, voor mij. Je geniet van het momentje dat nieuwe koelte je kleine plekje bereikt en je vraagt me met je lijfje om meer. Je zegt niets, maar ik voel dat je het nu wil. Je wil je lijfje onder mijn controle hebben, je wil je aan me toevertrouwen, je verlangt dat ik je hier strakjes een climax laat ontdekken.
In heerlijke stilte spelen we ons kleine geheime spel. Verstopt onder de deken, uit het zicht van de prachtige natuur, verborgen voor de vogels die ons vast nog steeds bespieden.
Ik weet dat ik me niet hoef af te vragen waar je nu aan denkt. Daar heeft je hoofdje nu gewoon geen tijd voor. Geen ruimte meer voor fantasie, geen nood om over iets te dromen. Niet nodig. Je focus is nu puur op ons. Op elke centimeter waar we huid op huid elkaar raken, mijn benen, jouw haren, strak tegen elkaar, mijn hitte in je zij en vooral die ene zachte vinger.
Zacht geef ik kleine kusjes op je wang, raak ik je oor even met mijn lippen, terwijl mijn hand braaf in zijn zachte ritme blijft. Even toch.
Een ritme van spelen, van kleine bewegingen die langzaam steeds regelmatiger worden. Die geleidelijk veranderen in kleine rondjes, op en rond je meest gevoelige plekje.
“Oh ja”, klink je opnieuw. Je stem iets strakker, de strakker wordende spanning al zachtjes hoorbaar, maar nog steeds gefluisterd. Volledige stilte terwijl ik speel.
Zachte cirkeltjes op je clitje, meestal traag, soms even wat sneller. Je ademhaling oppervlakkig, klein, enkel zichtbaar aan je buikje. Je heerlijke naaktheid voor mij, slechts nog half bedekt door de deken, mijn hand net uit ons zicht. Je borstje schud mee in mijn ritme. Zou ik erbij kunnen nu, met mijn mond, met mijn lippen, ik zou je zachtjes in me zuigen. Voorzichtig tussen mijn lippen nemen, spelen met mijn tong, nieuwsgierig hoe dat voor je zou zijn.
We nemen onze tijd. Even stop ik expres mijn hand en wacht ik tot je je ogen opent. En druk ik zacht mijn lippen op de jouwe voor een nieuwe zoen. Een zoen vol passie, met spelende tongen en af en toe een korte blik. Een zoen die je de adem beneemt terwijl mijn hand op je wachtende clitje rust.
“Ogen dicht”, zeg ik en speel dan langzaam verder. Zachte aanrakingen op je clitje, zacht glijden tussen je lipjes door, telkens even een beetje in je om wat van je heerlijks op te pikken. Je zachte vocht dat ik straks met mijn mond wil proeven. Terug even stout spelend met elk van je lipjes en dan weer mijn aandacht voor je clitje. Kleine cirkeltjes, volledige stilte op enkel jouw en mijn adem na. Ademhalingen die onze opwinding verraden, ons verlangen naar dit moment. Kusjes op je wang.
“Ja, ja, ….. hnnnnngg.”
Het moet de spanning geweest zijn, ons vuur. De nieuwheid van onze ontdekking, mijn lichaam, mijn aandacht bij jou.
Zo heerlijk om te voelen hoe je climax je plots zo keihard grijpt, zo onverwacht. Hoe je lichaam tellen lang zachtjes, maar tegelijk ook intens, schokt, als alles over je heen komt.
Ik doe niets anders dan me stilhouden nu. Mijn vingers op je plekje, mijn hele lichaam tegen je aan, zonder beweging. Je tijd geven om van de stilte te genieten, van de rush die door je lijfje schiet, net als ik er zelf van geniet.
Niets is mooier dan dit. Die volledige overgave, dat absolute vertrouwen, dat bevredigde verlangen. Dit samen beleven, in jouw lichaam, dat is waanzinnig.
Ik sluit mijn ogen. Rust. Zalige rust hier achter de waterval, in de vredige natuur die volledig aan onze kant staat. Die ons een bijna stilte gunt, met enkel de perfectie van net zacht hoorbaar wat vogeltjes in de verte en blaadjes geritsel dichtbij. Heerlijk in het prieeltje op de zacht wiegende schommelbank, waar ik de dunne deken langzaam over ons heen trek.
…
Ik moet in slaap gevallen zijn. Want het warme gevoel van jouw lijfje tegen me aan is plots weg als ik merk dat geluid om me heen weer aan lijkt te gaan. De stilte verdwijnt alsof mijn oren weer langzaam beginnen te werken.
Ik hoor een vogel, net wat harder dan eerder en ik besef dat ik je haren niet meer tegen me aan voel, je lichaam niet meer tegen mijn borst, je bent weg. Was dit alles dan toch een droom dan? Een zalige droom wel, maar enkel ook maar dat?
Maar dan voel ik toch iets. Ik voel zacht de aanraking van een borstje tegen mijn bovenbeen, net je ondeugende tepeltje maar. Ik merk hoe je je in mijn slaap onder de deken moet hebben laten zaken en hoe je nu over een van mijn benen geknield bent. Over mijn rechter die je zonder dat ik het merkte gespreid zal hebben toen je daar je plekje opzocht.
De zachte aanraking van je vingers tegen de binnenkant van mijn been doet me echter zwijgen. Doet me mijn ogen dicht houden en me concentreren op elke centimeter van me die je plagerig traag begint te verkennen. Woorden zijn toch niet nodig tussen jou en mij.
Je vingers blijven eerst braaf, raken enkel mijn been aan, maken dan over de gladde huid van mijn buik de oversteek en glijden dan over de haartjes van mijn andere been langzaam naar omlaag. Helemaal tot op het smalle randje van mijn bil, waar ze maar heel even stoppen om dan gelijk weer terug omhoog te gaan. Super langzaam omhoog, tot ik voel hoe je slechts de topjes van twee van je vingers een zachte aanraking laat maken over mijn half strakke zakje. Een super tedere streling die je een paar keer herhaalt, steeds enkel van onder naar boven, voorzichtig over de huid die mijn ballen bedekt, bijna alsof je je verbaast over hoe glad ik ze geschoren houd.
Strelingen die je al na even veranderd in iets anders onderzoekende aanrakingen. Steviger, zacht duwend, haast knedend, iets gedurfder, maar enkel kort toch, dwars door mijn huid heen, direct tot op mijn ballen. Een paar tellen ruwer, feller, bijna pijnlijker, wachtend op mijn reactie, naar een plotse hap naar adem die ik al snel hoorbaar laat ontsnappen. Tot je met een laatst plagend trekje m’n zakje even fel omhoog trekt en dan weer ineens los laat schieten. “Oh jij duivel.”
En dan even niets meer. Geen beweging, geen aanraking, helemaal niks, stilte. Wat doe ik? Wat ga jij doen?
Mijn mannelijkheid, zacht en klein als hij nu is, weet even later als eerste wat jij dan doet. Als hij voelt hoe twee vingertopjes hem aanraken, net aan het begin, net boven m’n zakje, en dan een tergend langzame streling naar mijn topje maken. Een enkele maar. Slechts een enkele streling die je stopt op de plek waar mijn zachte huid nu enkel nog een idee is van een strakke eikel die daar zou horen te staan. Helemaal vergeten. In m’n korte, tevreden slaapje gewoon afgezakt, veilig tegen jouw kleine lichaam aan.
Ik voel je dan toch ineens langzaam bewegen, je tepeltje kriebelt de haartjes van mijn been als je beweegt, maar ik houd mijn ogen dicht en laat de deken over me heen. Ik voel enkel.
Je warme adem stroomt plots zacht over mijn rustende geslacht. Het ding dat nog even in z’n onnozele rol blijft van nietsvermoedende mannelijkheid. Best wel wetende dat hij nu de aandacht heeft van een prachtige slanke blonde die nu zin heeft om te spelen, die nu aan beurt wil.
Zacht voel ik weer die vingertjes. Opnieuw teder strelend over mijn warme geslacht. Nu vanaf het midden naar omlaag, tot ze weer terug zachtjes over mijn zakje glijden. Zonder enige haast. Alle tijd hier om te genieten. Waar niets moet en alles mag.
Een heel kort pretje klinkt dan ineens in je adem, net op het moment dat ik zelf een kleine reflex voelde in mijn spiertjes daar. Mijn lichaam reageert op je, als vanzelf. Ik zou het willen houden zoals het nu is, nog een poosje genieten van precies dit, van zachte strelingen en je warme adem op mijn zachte versie, maar een onrembare dierlijke lust begint steeds meer grip op mijn lichaam te krijgen. Mijn eigen adem wordt al sneller, ondieper. Alles in me anticipeert zich op iets, op een verlangen dat jou al hard vast heeft. Op een verlangen dat in mij dreigt te exploderen.
“Oh fuckkkk”.
Weg is je trage opbouw, te laat is mijn mannelijkheid met zich hard te maken, als ik plots voel hoe je intens gulzig mijn zachte geslacht zo je mond in hapt. Strak sluiten je lippen zich, zo diep als je kan, tegen mijn lichaam aan, tegen mijn kleine haartjes, en voel ik hoe je tong als een overmoedige worstelaar het gevecht aangaat met mijn schijnterugvechtende mannelijkheid. Mijn verraste lul die zijn stoerheid probeert te bewijzen door zo snel mogelijk hard te worden, verborgen in je mondje.
Wild draait je tong rondjes om mijn snel dikker groeiende ding, hopend, lijkt het haast, om in het gevecht toch ergens de overhand te houden. Momenten duurt de strijd, totdat je het uiteindelijk toch op moet geven, totdat je mijn bijna volledige erectie wel uit je mooie mond moet laten schieten. En je mij van onder de deken laat horen hoe je tevreden naar adem hapt. Dit was de hele tijd al je plan dus, jij kleine duivelin.
Je grijpt me vast. Erg strak vast. Hard rond de basis van mijn pik, en duwt je tong heet, plat tegen de rand van m’n snel zwellende topje. Glimmend strak doordat je me keihard durft te knijpen. Zalig hard, alsof je al lang weet hoe mijn lijf daarop reageert. Heerlijk bruut begin je me te likken. Lange halen, met een kletsnatte tong, van aan je hand tot aan m’n topje, en verder. Alles onder de deken, op de heerlijke schommelbank.
Minuten ben je wild, verslindt je al mijn vlees, duidelijk intent om niks van me heel te laten, me net zo’n climax te laten voelen als jij eerder voelde. Maar zo gaat dat niet.
Ineens stop je, laat je m’n haast verschroeide staaf plots los zodat ie kletsnat hoorbaar tegen m’n buik valt.
Je handen grijpen wild de rand van deken en direct zet je je ineens rechtop. Knielend over mijn been met je armen gespreid achter je, de deken een momentje vasthoudend alsof het een cape is die bij je superkrachten hoort.
“Oh fuck”, zeg je luid. Luid zodat we een vogeltje van schrik horen wegvliegen. “Veel te benauwd.”
Damn, wat ben je mooi zo. Ik kijk m’n ogen uit naar de pracht van de kleine verschijning die je bent. Zo volledig naakt voor me, armen wijd gespreid, borstjes triomfantelijk strak op je mooie slanke lichaam, je gezichtje glimlachend naar me.
Je glinsterende kutje drukt zacht op mijn been, je buik gaat snel in en uit met je adem en ik zie je denken over je volgende zet. Ga je me rust geven of niet?
Langzaam fixeren je ogen zich op de mijne. Ik zie hoe je afwisselend in mijn ene en in mijn andere kijkt, hoe je kort even nadenkt. En dan hoe je me je heerlijke antwoord geeft. Even een wijsvinger tegen je lippen, je signaal voor mij om nu even stil te blijven, wat er ook gebeuren gaat. De deken valt.
Als een hongerige tijgerin die traag over haar laatste prooi buigt, laat je je langzaam voorover zakken, zet je je handen naast mijn lichaam en een knie over mijn andere heup. Uiterst traag, expres met je rug zo hol alsof je me wil gaan verslinden, kruip je omhoog. Een tepeltje trekt plagerig een kort spoortje over m’n buik, je mooi haren kietelen even zacht mijn borst, en net als ik denk dat je me wil gaan zoenen en ik kort mijn ogen sluit, lik je onverwachts plots mijn lippen. Een keer, twee keer, sensueel alsof je suiker van de rand van een cocktailglas snoept. Je daagt me uit om je terug te likken. Mijn tong raakt de jouwe, net enkel de puntjes maar, even kort, totdat ik je hoor zeggen, “Goedzo. Ogen dicht.”
Je klimt verder, laat mijn lippen een paar tellen genieten van je kleine tepeltjes, van je totale borstjes als je elk even tegen mijn mond drukt. Vragend om gelikt te worden. Vragend om even te voelen hoe ik geniet ze in mijn mond te nemen. Oh, fuck. Mijn pik veert voelbaar strakker, pulst met de opwinding die dit me geeft. Ik hoor je giecheltje.
Nog verder kom je, tot op je knieën naast mijn hoofd, je benen gespreid. Tot je mij bedwelmd met de erotische warmte die tussen je slanke benen op mijn mond wacht. Heerlijk smaak je als je dat intiemste plekje dan zacht op mijn mond laat zakken. “Lik me.”
Je leunt wat achterover, grijpt mijn jaloerse erectie hard en zoekt er je steun aan terwijl je mijn lippen, mijn wangen, mijn kin, nat maakt met de opwinding die zo rijk uit je kleine lijfje stroomt. Mijn handen steunen je billen, sturen mee, zodat ik doen kan waar je me om vroeg. Zodat ik mijn tong kan laten glijden, zodat ik even diep in je ga en je heerlijke hitte proef, zodat ik daarna je gevoelige kleine plekje raak. “Oh zachtjes. Ze is nog zo gevoelig.”
Een paar momenten maar, te intens.
“Jij”, hoor ik je zeggen en ik voel gelijk hoe je terug omlaag begint te gaan. Tot je me je schitterende glimlach weer laat zien en je me laat voelen hoe je je hand tussen ons in en tussen je benen laat gaan. Zo duidelijk is je hete bedoeling als mijn ongeduldige staaf direct de bruutheid van je kleine grip voelt. Je kleine handje dat zich rond hem wikkelt, dat hem rechtop drukt, dat hem zo je strakke vrouwelijkheid binnen stuurt.
“Oh fuck”, ontsnapt aan me als ik voel hoe je je naaktheid op de mijne zet. Je mooie lichaam zo heerlijk op me. Mijn lichaam onder het jouwe, in het jouwe. Zo warm, zo strak, zo passend alsof we een zwoele dans beginnen.
Zacht ze je je handen op mijn borst, verbergen je mooie haren bijna je hele gezichtje voor me, en langzaam begin je je te bewegen. Traag voel ik me in en uit je glijden, voel ik je plagerig knijpen en merk ik hoe een ondeugend klein spoortje van je sap plots langs mijn ballen naar beneden stroomt.
“Eindelijk”, fluister je zachtjes.
Het muziekje wat klinkt, wat we nu samen merken, is zo perfect voor precies dit moment. Trage blues bepaalt jouw zalig hete ritme waarmee jij nu onze seks dirigeert. De perfecte beat waarmee je je strakke kutje keer op keer over mijn harde lul laat glijden. Steeds tot helemaal omlaag, tot ik je billen op mijn benen voel. Steeds daarna weer omhoog, langzaam, tot je mij je strakke grip op mijn gevoelige eikel het meest intens kan laten voelen.
Jij bepaalt, jij neukt mij, ik bewonder je elke seconde.
Ik laat mijn handen over je benen glijden, over je heupen, je middeltje. Soms even met een kort moment van grip waarmee ik jou kan pakken en ik een paar kleine stoten ik jouw ritme mee kan doen. Daarna weer los, om over je huid naar boven te glijden en zacht je beide borstjes even vast te nemen.
“Mooi”, zeg ik zachtjes en jij neukt me weer wat intenser.
“Kom, we dansen.”
“Wat?”
Jij kleine duivel. Nog natter klinkt de klets die m’n lul maakt als hij je kutje uit schiet omdat je razendsnel van me af klimt en naast de schommelbank op de vloer gaat staan. Pardoes een paar van de kussen mee van de bank af vegend.
“Ik wil dansen op dit nummer”, ga je verder en dan pas besef ik dat er net een nieuw nummertje is beginnen klinken. Inderdaad, dat ene perfecte dat ons al vaker heeft verleidt.
Zo heerlijk om je in m’n armen te nemen als we een momentje later samen dansen in ons dromerige kleine prieeltje. Naakt samen onder de deken die ik van de bank af meenam en om ons heen wikkelde.
Mijn armen zijn zo heerlijk gewikkeld om je kleine lichaam, de jouwe rond het mijne, samen in de zalige greep van het bluesnummertje dat oneindig uit onzichtbare luidsprekers klinkt. Samen genieten van de perfecte match die onze lichamen met elkaar hebben.
Alsof we uren dansen zo lang. Zo heerlijk steeds een momentje pauze te nemen als het ene nummer in het andere overvloeit, een break van ons ritme, om onze monden te laten spelen en onze handen te laten dwalen. Een van de jouwe die steeds weer even voelt om mijn staaf nog steeds braaf oplet. Een van de mijne die steeds opnieuw een van je borstjes stevig neemt totdat je mondje zich opent en je blik lustvol gespeeld, verschrokken in mijn ogen brandt.
Net als al die andere momenten zou ook dit oneindig mogen zijn van me. Deze perfecte droom waarin ik liefst mijn ogen gesloten houd en enkel maar voel. Je warmte is zo heerlijk, je haren zo zacht. Ik voel je ademhaling zo perfect de mijne matchen aan mijn borst. Ik voel je handen zacht precies dat bij mij doen wat de mijne ook bij jou doen, oneindige verkenning, perfecte strelingen. Ik wil hier blijven nu. Uren lang dronken worden van elke slok die ik van jou neem.
“Hij is droog”, zeg je na een poosje, als weer een nummertje zich afwisselt voor een ander. Voordat ik besef wat je precies bedoelt zie ik je een kussen met een voet voor me vegen en gelijk hoe je erop knielt.
“Laat me dat even oplossen”, ga je verder en opnieuw stort je je op mijn gevoelige pik.
In een semi-stevige grip deze keer. Zacht je lippen op mijn eikel drukkend, zacht je tong mij likjes laten geven terwijl je me van onder af aankijkt. Verdomd goed beseffende dat deze positie, dit gruwelijk lekker pijpen, mij, net als elke andere man, zo verdomd intens gek maakt.
Ik zou kunnen komen nu, als ik me zou laten gaan. Ik zou je kunnen blijven aankijken, zou kunnen blijven genieten van je billen, je haren, je prachtige borsten en ik zou kunnen klaarkomen. Ik zou m’n getemde zaad in mondje kunnen spuiten als je dat van me zou verlangen, maar dat lijkt niet je plan.
“Zeg het me, als je voelt dat het opkomt”, klink je dan haast hijgend tussen twee volledige happen over mijn staaf heen. Happen die je langzaam uitvoert, maar wel diep. Happen waarin je steeds begint met je lippen op mijn eikel te drukken en ze dan zacht over mijn lengte te laten glijden. Een bovenop, de ander eronder. Samen zo dat je elke gevoelige plek lijkt te vinden als je me diep in je mondje laat glijden.
“Oh ja”, zeg ik dan al snel als beloofd zodra ik de kriebel van de opbouw voel opwellen in mijn lies.
Je bevriest in je doen, kijkt me glimlachend aan en knikt. Ik knik terug.
Razendsnel kom je weer terug staan, draai je je van me af en zet je je handen op een rand van het prieeltje. Je bukt voorover, duwt je naakte kontje ongeduldig in mijn richting en hoor ik je zeggen, “In me.”
‘Oh damn!’
Misschien wel het meest intense moment, als ik zie hoe je op je tenen bent gaan staan om mij in je te voelen komen. Als ik me toch iets door mijn knieën moet laten zakken om mijn mannelijkheid tussen je glinsterende lippen door te sturen.
Bruut mooi ben je als ik me aan je heupen mag vastnemen en je langzaam begin te nemen. Je heerlijk slanke middeltje, je zachte billen, je perfecte rug en je blonde haren. Ik voel dat ik me toch af moet remmen, wil ik niet al binnen de eerste minuut slachtoffer worden van een te snelle explosie bij deze heerlijke versmelting.
“Oh fuck jij”, hoor ik je zeggen als ik na een paar minuten ook begin te voelen hoe je langzaam op je benen begint te trillen. Mijn signaal om toch door te gaan, toch mijn grip te versterken en je te verslinden als mijn prooi deze keer.
De geluiden van het bos, de muziek, allemaal verdwenen als wij ons luid laten horen, als we hijgen, als we elkaar toeroepen, als het ritmische geluid van mijn lichaam tegen je billen niet meer te ontkennen is.
Hard houd je je vast aan de mooie witte houten balustrade terwijl je mij aanmoedigt om niet meer te stoppen, als je me vraagt om me te laten gaan. In jou.
“Ja, ja, … hngggggggg”
Zo intens, zo bruut is mijn orgasme, dat ik me nog harder aan je vastgrijp dan eerder. Ik voel mijn zaad in dikke pulsen door mijn erectie schieten. Ik voel hoe het mijn lichaam verlaat en de weerkaatsing ervan in jouw kleine binnenste echoed. Heet, nat, zo verschrikkelijk hot. Puls na puls, tot het uiteindelijk stopt en mijn geslacht zich een laatste keer aanspant.
Bijna zeker wetend dat ik je pijn aan het doen ben en dat jij me laat. Nu is het aan mij om te trillen op mijn benen terwijl ik alle kracht en sturing moet inzetten om niet door mijn knieën te zakken. Ik voel je terugduwen als je met een hand een van mijn polsen pakt en zo mij in je wil houden.
Luid en intens hijgend staan we vast op onze plek, wachtend tot het bij me afzakt. Minuten maar, totdat de zwaartekracht langzaam weer aan gaat. Net als het geluid eerder. Zwaartekracht die jou dwingt van je tenen af te komen. Die mijn erectie met zich mee neemt tot je een stapje naar voren doet en we beiden voelen hoe onze lichamen uit elkaar gaan.
“Oh fuck”, klinkt je stem zacht. “Zo intens dit. Zo waanzinnig.”
“Kom, we gaan liggen.”
Terug op de schommelbank, zacht wiegend, liggen we samen weer onder die ene zachte deken. Opnieuw in elkaars armen, huid op huid, en onze ogen dicht. Nemen we ons alle tijd om te liggen, om na te genieten, om te dromen zonder te slapen.
“Ik voel rust”, zeg ik zacht. “Jij heerlijke ontdekking, kleine perfectie die je bent. Zo samen, zo los gaan op elkaar, zo zacht en ook bruut genieten en dan dit. Dan dat onbeschrijfelijke gevoel van tevredenheid. Ik voel me zo veilig bij je.”
Woorden die je je nog wat dichter in me doen kruipen. Je lichaam half op het mijne gedraaid, een arm op de mijne, de andere om me heen terwijl je je hoofdje in m’n hals heb gelegd. Je mooie slanke been nietsbedoelend tussen de mijne, zacht tegen mijn rustende geslacht liggend. Jouw kleine vrouwelijkheid zacht leeg druppend op mijn been.
“Ik voel net dat zelfde”, antwoordt je me wat later met je schitterende kleine slaapkamer stem. “Heerlijke rust hier. Op deze perfecte kleine plek voor ons twee alleen.”
Uit onzichtbare luidsprekers klinken opnieuw zachte bluesmelodieën die ons plekje perfect maken. Zwoele beats die het even moeten doen met het ritme van onze ademhalingen, van kleine kusjes en niet meer dan dat. Twee lichamen die even niet meer kunnen staan. Twee lichamen die samen zo lang in de gedeelde roes willen blijven als ze maar kunnen.
“Je bent zo mooi”, fluister ik wat later je fijne oortje in. Als we al minstens een uur samen in totale stilte hebben genoten van een handvol zachte lounge blues muziekjes, elkaars warmte en elkaars rust. Die zalige unieke rust die hoort bij een versmelting als deze.
“Ga door”, fluister je me terug. Zo onverwacht is je bijzondere antwoord naar me dat ik heel even nodig heb om te reageren. Je doet me glimlachen. Ik voel aan je gezichtje tegen mijn borst dat je zelf ook glimlacht nu. Jij kleine brutale jij.
“Als ik je zie staan aan een andere kant van een zaal, als ik je in gedachten verdwaald zie, als je staat op te letten en mij niet ziet. Als je me even de kans geeft om je mooie lichaam te bewonderen zonder dat je glimlach me verblindt.”
Ik voel je handje bewegen. Het ene dat op m’n borst rust begint langzaam af te glijden, vindt mijn ribben, mijn buik, glijdt over mijn zij en pauzeert dan op mijn heup.
“Hmmm, hmmm.” Jij ongeduldig plagebeest. Mij een beetje aansporen als ik net wat te lang pauze neem om te voelen wat je hand gaat doen.
“Dan kijk ik naar je en geniet ik”, ga ik verder. “Als je een rokje draagt, van je slanke benen, die zachte kuiten die ik zo graag zou strelen, die ik in m’n handen wil houden en zou willen kussen. Als je die ene broek aan hebt, die hele strakke, van de zachte rondingen van je billen. Perfectie waaraan ik je zo graag naar me toe zou willen trekken.”
“Hmmm,” hoor ik je opnieuw en ik voel je licht een beetje je kleine gewicht dat op me ligt een beetje verleggen.
“Als je die prachtige zwarte blouse aan hebt, zo mooi rond je smalle middeltje over je fijne armen. Of als je een simpel zwart t-shirt draagt. Zo kleintjes je lijfje is, zo uitdagend je mooie borstjes zich erin aftekenen.”
Zacht verplaats je je vingers, langzaam naar de aanzet van mijn lies, bovenaan mijn been, daar waar de haartjes net beginnen. Haartjes die even je aandacht vangen, als je me laat voelen hoe je er een paar keer zacht in grijpt en er dan een paar tussen draaiende vingers verkent tot ze uit je zachte grip losschieten. Steeds weer even opnieuw.
“En vooral je haren. Je mooie blonde haren. Soms met wat meer slag dan anders. Dan weer zo mooi recht. In elke variatie zo heerlijk plagend over je oren, zo langs je wangen. Over de huid van je gezichtje wat niet op mij let, maar dat in stilte lijkt te fantaseren.”
Je laat je vingers zacht verder glijden. Enkel maar een laatste centimeter tot je mijn braaf slapende mannelijkheid in z’n geheel onder je handje kunt verbergen. Met de topjes van alle vijf je vingers op mijn strakke zakje, gelijk beginnend aan zacht ritmische heerlijk kriebelende strelingen. Precies alsof je je speeltje nog even niet los wil laten.
Mijn hand weet je borstje te vinden. Verborgen aan mijn directe zicht doordat je hoofdje nog op mijn borst ligt, maar heerlijk zacht als ik de zijkant eerst raak en dan langzaam zoekend vind waar je tepeltje op de grens van onze lichamen ligt. Binnen mijn bereik om het zachtjes te pakken en er loom mee te spelen.
“Hij wordt weer hard”, zeg je en je laat me voelen hoe je loom mijn zachte huid tussen de topjes van drie vingers pakt en langzaam op en neer begint te gaan. Traag naar boven tot over mijn eikel, strak naar beneden totdat die huid zich spant en je je vingertjes rond de stam van mijn geslacht zacht in mijn lichaam drukt.
“Jij wil dit hè?”, vraag ik je. “Deze kleine wereld van ons. Vrij om hier te blijven zolang te willen, om te dansen, om te genieten … om te vrijen naar onze lust ons stuurt zonder dat iemand het weet.” Maar zonder me te antwoorden laat je je blonde hoofdje ineens omlaag tot op mijn buik glijden en voel ik hoe je zonder inleiding m’n geslacht ineens in een hap je mond in neemt.
“Oh fuck jij.”
Ik geniet zo van je. Elke seconde die wij hier samen zijn, de natuur, de muziek, maar vooral de rust die wezens als jij en ik zo hard nodig hebben, alles is perfectie. En zoals jij me nu verwent, waanzinnig.
“Oh wat is dit ding lekker”, weet je happend naar wat benodigde lucht gauw even tussen twee zalige momenten door te zeggen.
“Jij bent lekker”, reageer ik terwijl ik beide handen door je mooie haren laat spelen. Zalige haren die zo mooi zacht op mijn buik liggen terwijl ik niks kan zien van wat je met mijn mannelijkheid doet. Puur dat gevoel van een tong die eraan likt, lippen die hem tussen zich door nemen en af en toe een kusje geven op het strakste topje.
Een paar minuten speel je, totdat het me eigenlijk wat te veel wordt. Gevoelig zoals hij is na dat eerdere brute pijpen en dan absoluut perfecte neuken, toch heeft hij even pauze nodig. Even wat tijd om te stoppen met strak te staan en te stoppen met zich groot te houden voor je.
“Nu ik”, zeg ik dan maar en draai me onder je uit. Jou verbaasd achterlatend terwijl ik de schommelbank af stap. Maar ik geef je geen kans om zelf een ontspannen lighouding te vinden. Ik til je half van de bank, draai je er dwars op en zorg dat ik je benen over de rand heb. Niet om ze daar te laten hangen, maar om ze met mijn handen vast te pakken, aan de onderkant van je bovenbenen, om ze te spreiden en zo ver naar boven te gebieden dat je knieën bij je hoofd zouden komen als ik ruwer duwde.
Je mooie lijfje naakt voor mij. Je lipjes, je kutje, opgediend voor mij om van te genieten.
“Nee wacht”, verbaas ik je en gelijk laat ik je benen terug lager en spreid ik ze zo ver als ze kunnen uiteen.
“De hoogte van de bank is te perfect”, begin ik, en ik hoef verder niks meer te zeggen. Je onderlijfje ligt al te perfect op de rand van de bank, mijn staaf is nog steeds keihard en alvast nat glimmend van je speeksel, je weet al wat we nu willen.
Je neemt me vast en stoot me in de lijfje binnen. Diep je nauwe kutje binnen om me zo weer te voelen. Om me aan te kunnen kijken deze keer terwijl ik in je kleine lichaam aan het stoten ben.
Zachte stoten. Net hard genoeg om telkens een klein schokgolfje door je borstjes te sturen en om de bank wat te doen schommelen.
Heerlijk je gezichtje zo te mogen bewonderen. Afwisselend tussen je onfeilbare mooie glimlach en heet erotische geilheid als je je mondje opent omdat je me zo heerlijk diep in je voelt. Stoot na stoot. Steeds naar mij kijkend en dan weer naar de plek waar we verbonden zijn. Waar je mijn kleine haartjes ziet en steeds wat van mijn harde lengte voordat hij weer terug vlot in je verdwijnt.
“Kun je nog een keer komen?”, vraag je me na even, met een serieuze verbazing op je gezicht. Benieuwd of ik dat in me heb, terwijl je eigenlijk wel weet dat dat onwaarschijnlijk is. Zeker na mijn explosie eerder diep in je.
”Nee, ik niet”, geef ik je als antwoord. “Maar jij misschien wel.”
Tijd om m’n handen strakker rond je heupen te pakken en mijn energie nog intenser op te drijven. Wilde, harde bewegingen waarbij ik het bankje gebruik als mijn partner in crime. De ene die jou steeds harder op me duwt, perfect in mijn ritme. Dieper, harder, terwijl je benen wild zwaaiend in de lucht beginnen te zoeken naar steun. Steun die je uiteindelijk een beetje vind als je een van je kuiten tegen mijn schouder laat rusten en de voet van je andere been tegen mijn borst drukt.
”Oh fuck jij”, klink je hijgend, terwijl je je met een hand vastgrijpt aan de rand van het bankje en met de andere jezelf boven je hoofd afzet tegen een stuk van de wild schommelende constructie. “Jij beest.”
“Jij wel.” Met een laatste harde stoot pin ik me een paar tellen diep in je vast, voordat ik je weer laat voelen wat mijn eerste plan daarnet was. Als ik je benen naar achteren druk, tot zover je kan en me dan op mijn knieën laat zakken terwijl ik mijn grip verzacht en direct laat glijden tot op de onderkant van je bovenbenen. Bijna tot op je billen.
“Oh jij”, roep je verrast uit maar je werkt mee. Je handen pakken zich in je eigen knieholtes, houden je benen voor me omhoog en je naaktheid voor mij beschikbaar.
Mijn mond proeft nog de smaak van mijn eigen zaad als ik ze tegen je strak gladde vrouwelijkheid aan druk. Schitterende lippen, lang, gespannen en glad, tintelend onder mijn tong als ik ze lik. Als ik ze even zacht tussen mijn lippen mijn mond in zuig. Waar tussen ik nog hints van mijn zaad vind als ik mijn tong ertussen laat glijden en even je kleine kutje binnendring en je nog voel gloeien van de intense wrijving die we net genoten.
Je clitje heerlijk voor me wachtend, bovenaan je mooie gladde plekje. Wachtend om door mijn tong zacht geplaagd te worden. Zachte likjes, trage bewegingen en af en toe even strak mijn mond binnen.
”Zachtjes, zachtjes”, rem je me een beetje af. “Ze is nog zo gevoelig.”
Enkel zachte likjes dan, kleine kusjes op je tederste plekje, op je billen, je benen en weer terug.
Een paar minuten maar, te moe, te voldaan als we samen al zijn, totdat je je benen begint te laten zakken en ik me weer terug staand zet.
“Kom, we liggen nog wat.”
Terug op het zachte vachtje, onder de heerlijke deken, armen om elkaar heen, omringd door kussens, stil liggen. Langzaam brave strelingen over je wangen, met mijn vingers door je haren en in je hals. Brave om samen te ontspannen terwijl we elkaar stilletjes in de ogen kijken. Woorden zijn al lang niet meer nodig, wij twee begrijpen elkaar.
Zachte kusjes op onze lippen, onze geslachten tevreden rustend van ons eerdere geweld, uren kunnen we blijven liggen. Uren doen we dat ook. De klok tikt hier toch niet.
“Je bent zo lief”, zeg je me zacht. “Zo samen genieten, zo puur. Oh, ik wil dit elke dag.”
”En jij zo mooi, zo zacht, zo teder”, antwoord ik je. “Dat beest in jou bevalt me erg hard, maar het breekbare wezentje nog veel meer.”
Even grinnik ik om mijn eigen antwoord en word ik stil van wat je me net zei. Zo de connectie voelen. Zo zalig.
Zachte Blues muziek blijft hier klinken. Hier waar de tijd pauze heeft genomen.
